بگير ديده ز ملك و به عالم ملكوت * بدار ديده اگر نيستى شكسته عنق به ماوراى طبيعت چگونه ره‌يابى * كه چون علق به تو چسبيد از جهات علق به راه عشق هزاران كتل بود در پيش * به دشت پهن ترا پشت هم بود تپق تبصره : جناب آخوند مولى صدرا - قدس سره - در فصل بيستم باب يازدهم نفس اسفار ( ج 4 ص 176 - 178 ط 1 ) ناظر به اين فصل هشتم آغاز و انجام است و بسيارى از عبارات جناب خواجه - رضوان اللّه تعالى عليه - را ترجمه فرموده است و فوائد ديگر اضافه كرده است ، چنان كه عند المقابله معلوم مىگردد . و نيز مرحوم فيض در فصل اول باب هفتم علم اليقين اين فصل آغاز و انجام را نقل به ترجمهء عربى كرده است و از خواجه به قيل تعبير كرده است : فصل قيل كل ما يدركه الانسان بحواسه يرتفع منه اثر الى روحه الخ ( ص 207 ط رحلى سنگى ) . فصل نهم ص 41 در اشاره به حساب . . . ، صنع احسن عالم كيانى ، و نظم أتم نظام ربانى ، بر اساس استوار حساب و اندازه است ما تَرى فِي خَلْقِ الرَّحْمنِ مِنْ تَفاوُتٍ فَارْجِعِ الْبَصَرَ هَلْ تَرى مِنْ فُطُورٍ ( سوره ملك آيه 14 ) تار و پود فعل حق سبحانه ، حساب و اندازه است كه در متن